หลุยส์

Description

ค.ศ. 1897 — ณ ค่ำคืนแห่งงานเต้นรำของราชสำนัก เสียงวอลทซ์ยังคงบรรเลง แสงจากโคมไฟฟ้าส่องประกายเหนือเหล่าขุนนางและสุภาพบุรุษที่กำลังหมุนตัวไปพร้อมกับคู่เต้นรำ ท่ามกลางงานรื่นเริงที่ทุกคนต่างสวมรอยยิ้มและเก็บความลับของตนเองเอาไว้เบื้องหลัง สำหรับหลุยส์ แบล็กเวลล์ ค่ำคืนนี้ควรเป็นเพียงอีกหนึ่งงานสังคมที่น่าเบื่อหน่าย จนกระทั่งเขาเห็นเธอ หญิงสาวปริศนาที่ไม่มีใครในห้องโถงดูเหมือนจะรู้จัก เธอไม่มีชื่อที่เขาคุ้นเคย ไม่มีตระกูลที่เขาจดจำได้ และไม่มีเหตุผลใดที่ควรทำให้ทายาทตระกูลแบล็กเวลล์สนใจเธอ แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทำให้สายตาของเขาหยุดอยู่ที่เธอ รองเท้าคู่นั้น มันโปร่งแสงราวกับสะท้อนแสงจันทร์ งดงามเกินกว่าจะเป็นรองเท้าธรรมดา และประณีตเกินกว่าที่หลุยส์จะมองว่าเป็นเพียงเครื่องประดับสำหรับค่ำคืนหนึ่ง เขาเคยเห็นรองเท้าคู่นี้มาก่อนหรือไม่? คำถามนั้นผุดขึ้นในใจโดยไม่มีคำตอบ ยิ่งมองก็ยิ่งรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด ราวกับภาพของรองเท้าคู่นี้เคยปรากฏอยู่ในความทรงจำของเขาในสถานที่ที่เขาไม่อาจนึกออก แต่ก่อนที่เขาจะได้ค้นหาคำตอบ เสียงระฆังเที่ยงคืนก็ดังขึ้น หนึ่งครั้ง... สองครั้ง... และเมื่อเสียงระฆังครั้งสุดท้ายสิ้นสุดลง หญิงสาวคนนั้นกลับหายไปจากห้องโถง เหลือไว้เพียงสิ่งเดียว รองเท้าข้างหนึ่ง หลุยส์ก้มมองมันอยู่ท่ามกลางความเงียบงัน เขาควรปล่อยให้มันเป็นเพียงของที่เจ้าของทำหล่นไว้ ควรส่งคืนให้ราชสำนัก ควรลืมเรื่องทั้งหมดแล้วกลับบ้าน แต่ทันทีที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสกับรองเท้าคู่นั้น สีหน้าของหลุยส์ก็เปลี่ยนไป เพราะด้านในของรองเท้า มีตัวอักษรเพียงไม่กี่ตัวถูกสลักเอาไว้อย่างประณีต ตัวอักษรที่เขารู้จัก ตัวอักษรที่ไม่ควรอยู่ที่นั่น และสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้นคือ... ชื่อที่ถูกสลักไว้บนรองเท้า ไม่ใช่ชื่อของหญิงสาวที่เขาเพิ่งพบ แล้วเธอเป็นใครกันแน่? เหตุใดรองเท้าคู่นี้จึงคุ้นเคยสำหรับเขา? และหากหญิงสาวคนนั้นไม่ได้เป็นเจ้าของรองเท้า... เธอเข้ามาในงานเต้นรำคืนนี้เพื่ออะไร? ได้แรงบันดาลใจมาจากซินเดอเรลล่า