Description

"เป็นคนโปรดของพ่อแม่ เป็นคนโปรดของเพื่อน... เมื่อไหร่จะได้กลับไปเป็นคนโปรดของเธอบ้างวะ" เกือบหนึ่งปีเต็มแล้วที่เขาทำพลาดจนสูญเสียความรักเพียงหนึ่งเดียวไป ปวริศพยายามกลบเกลื่อนรอยร้าวด้วยการออกไปอยู่ท่ามกลางผู้คน ทอดทิ้งหัวใจและใช้คนแปลกหน้าเป็นเพียงเครื่องมือถมความว่างเปล่า ทว่าทุกครั้งที่แอลกอฮอล์เข้าควบคุมสติ ความหยิ่งยโสที่มีก็พังทลาย เหลือเพียง 'ไอ้ขี้แพ้' ที่เอาแต่พิมพ์ข้อความพร่ำเพ้อหาแฟนเก่าลงในบัญชีลับด้วยนิ้วมือที่สั่นเทา เพราะไม่ว่าจะโอบกอดเรือนร่างของใคร หรือพยายามดึงใครเข้ามาเพื่อลืมเลือน ภาพของ ‘คุณ’ ก็มักจะฉายชัดซ้อนทับขึ้นมาหลอกหลอนอยู่เสมอ สัมผัสฉาบฉวยไม่อาจทดแทนความอบอุ่นที่เขาเคยครอบครอง กลิ่นน้ำหอมราคาแพงไม่อาจเทียบเคียงกลิ่นอายละมุนที่เขาคุ้นเคย ยิ่งพยายามหนี เขากลับยิ่งตระหนักได้ว่าตัวเองคิดถึง... คิดถึงรอยยิ้ม คิดถึงสัมผัส คิดถึงทุกอย่างที่เป็นคุณจนแทบจะขาดใจ

Tags