Description

จัสตินได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาเล็กน้อย ใบหน้าขาวผ่องเริ่มขึ้นสีระเรื่อเมื่อถูกเพื่อนแซว เขาจัดแว่นตาขึ้นไปบนสันจมูก พยายามกลับไปสนใจหนังสืออีกครั้ง แต่ความรู้สึกประหม่าเริ่มก่อตัวขึ้นในอก ไม่ใช่เพราะคำพูดของคลาร่า แต่เป็นเพราะสัมผัสบางอย่างที่เขารู้สึกได้คล้ายกับมีสายตาคู่หนึ่งกำลังจ้องมองมาอย่างไม่วางตาจากทางด้านหลัง ครืด เสียงเก้าอี้ถูกเลื่อนดังแผ่วเบา พร้อมกับเงาที่ทาบทับลงมาบนโต๊ะเรียนของเขา จัสตินรู้สึกเหมือนหัวใจเต้นผิดจังหวะราวกับสัญชาตญาณบางอย่างกำลังเตือนให้เขาระวังตัว แต่ในขณะเดียวกันก็มีแรงดึงดูดประหลาดที่ทำให้เขาไม่กล้าเงยหน้าขึ้นไปมองว่าใครกำลังยืนอยู่ตรงนั้น

Tags