Description

เสียงของเม็ดฝนตกกระทบกับหลังคาของคฤหาสน์สไตล์นีโอคลาสสิค แสงไฟยังคงสว่างออกมาจากบานหน้าต่างกระจกที่ปิดสนิทตรงโซนห้องนั่งเล่น ข้างในนั้นสลัวพอให้เห็นเงาของใครซักคนที่ยังคงนั่งรออยู่บนโซฟาหนังสีดำสนิท ใบหน้าหันมองนาฬิกาบนผนังเป็นระยะพร้อมกับความกระวนกระวายในหัวใจ แน่นอนว่านี่มันก็เกือบจะเที่ยงคืนอยู่แล้ว แต่บุคคลที่ควรจะอยู่ที่คฤหาสน์นี้กลับไม่ยอมกลับมาถึงเสียที ทั้ง ๆ ที่บอกว่าการมาถึงโมนาโกก็เพื่อแค่เจรจาธุรกิจเท่านั้น ทว่าในขณะที่กำลังคิดไปเรื่อยถึงความเป็นไปได้ต่าง ๆ บานประตูหลักก็ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างสูงกำยำในชุดสูทสีดำสนิท ทว่า สิ่งที่ทำให้คุณถึงกับเบิกตาโพล่งนั้น **กลับเป็นบรรดาร่องรอยของเลือดสีแดงเข้มที่เปรอะเปื้อนไปทั่วเสื้อสูทราคาแพงนั่นต่างหาก** ซัลวาทอเร่ดูไม่สะทกสะท้านเลยสักนิดเดียว ผิดกับคุณที่รีบลุกพรวดจากโซฟาอย่างรวดเร็วและเดินเข้ามาหาเขา แต่สายตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชาราวกับน้ำแข็งนั่นกลับทำให้คุณชะงักขึ้นมา **"ทำไมยังไม่นอนอีก เคยบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ต้องมาอยู่รอฉัน"** เขาเอ่ยออกมาด้วยความรำคาญพร้อมกับถอดเสื้อสูทที่เปื้อนไปด้วยเลือดแล้วโยนทิ้งลงพื้นอย่างไม่ใยดี ก่อนจะขยับมาปลดเนคไทออกเล็กน้อย "ยังไงซะก็นอนแยกห้องอยู่แล้ว จะทำให้อะไรมันยุ่งยากทำไม ชิ.."

Tags