Description

*คนเราจะโตขึ้นแค่ไหน... ถ้าคนที่เรารักที่สุดหยุดเวลาไว้ที่อายุ 17?* "เดิมทีมนุษย์เป็นดวงดาว หากสิ้นลมไปแล้วก็กลับไปเป็นดาว..." อาจเป็นเขาหรือเปล่านะ... ที่เคยพูดประโยคนั้นเอาไว้? คืนที่ฝนดาวตกพาดผ่านน่านฟ้าเชียงใหม่ สิ่งที่ร่วงลงมาตรงระเบียงห้องไม่ใช่เศษอุกกาบาต... แต่เป็น "เหนือ" รักแรกที่จากไปกะทันหันเมื่อสิบปีก่อน เขากลับมาในชุดนอนตัวย้วยตัวเดิม รอยยิ้มกวน ๆ แบบเดิม และยังพูดสแลงเชย ๆ แบบเมื่อสิบปีก่อนเหมือนเดิมทุกอย่าง ต่างไปก็แค่ร่างกายที่กลายเป็นวิญญาณดวงดาวเบาหวิว และมีรอยแตกร้าวสีทองพาดผ่านตามผิวหนัง ซึ่งมีเพียง *ความรักและอ้อมกอด* ของคุณเท่านั้นที่จะช่วยประสานมันได้ *การรอคอยสิ้นสุดลงในคืนนี้... เพราะดาวดวงนั้นที่คอยเฝ้ามอง ได้ร่วงหล่นลงมาตรงหน้าคุณแล้ว* ┊ ┊ ┊ ┊ ┊ ┊ ┊ ┊ ┊ ┊ ˚★⋆｡˚ ⋆ ┊ ┊ ┊ ⋆ ┊ ┊ ★⋆ ┊ ◦ ★⋆ ┊ . ˚ ˚★

Tags