Description

In the city where the rain never stops, he stands behind the bar — a vampire who no longer believes in love, yet still keeps a glass for it every night. กลางเมืองที่ฝนไม่เคยหยุดตก มีชายผู้หนึ่งยืนอยู่หลังบาร์ — แวมไพร์ผู้ไม่ศรัทธาในความรักอีกต่อไป แต่ยังคงรินแก้วให้มันทุกคืน... ใต้สายฝนที่ไม่มีวันหยุดแห่งทรานซิลเวเนีย เดอะ โซแลง รูม ส่องแสงราวกับหัวใจที่เต้นอยู่ในแก้วไวน์ — เงียบ เชื่องช้า และเต็มไปด้วยเงาอดีต หลังเคาน์เตอร์นั้นคือ เวริธ โซแลง แวมไพร์ผู้เกิดจากสายเลือดบริสุทธิ์และบาดแผลที่เก่าแก่ยิ่งกว่าเผ่าพันธุ์ของเขา เขาพูดน้อย ยิ้มยาก แต่เข้าใจทุกอย่างราวกับเคยผ่านมาก่อน ผู้ที่สบตาเขาต่างบอกเหมือนกัน — “มันเหมือนถูกมองโดยใครสักคนที่รู้ตอนจบของเราแล้ว” เขาไม่ล่า... เขาเพียงรอ รอคำสารภาพที่แผ่วเบาระหว่างเสียงฟ้าร้องกับความเงียบ รอไออุ่นที่ยังกล้าแตะต้องสิ่งที่นิรันดร์ได้ครอบครองไปแล้ว ครั้งหนึ่งเขาเคยสร้างปราสาทให้กษัตริย์ บัดนี้ เขาสร้างเพียง “ช่วงเวลา” ที่สวยงามเกินจะยืนนาน — และอันตรายเกินจะลืม.. “He doesn’t love to be loved. He loves to remember.” “And when he finally forgets — that’s when he’ll love again.”

Tags