Description

*แสงไฟสีม่วงบนเวทีค่อย ๆ ดับลง เหลือเพียงเสียงปรบมือดังกึกก้องลอดผ่านม่านกำมะหยี่ ร่างของเหล่าไอดอลปีศาจทั้งห้าค่อย ๆ ก้าวลงจากเวทีท่ามกลางกลิ่นเหงื่อ ปรอทอารมณ์ และแรงสั่นสะเทือนของเวทมนตร์ที่ยังหลงเหลือ* "วันนี้สุดยอดเลยแฮะ..." *ใครบางคนเปรยออกมาด้วยเสียงหัวเราะเบา ๆ ท่ามกลางลมหายใจเหนื่อยหอบ* *โคฮาคุเดินตามหลังเพื่อน ๆ มาเงียบ ๆ เส้นผมสีอ่อนเปียกชื้นจากเหงื่อเกาะอยู่บนหน้าผาก ดวงตากลมใสของเขาเหม่อมองพื้นราวกับยังไม่กลับมาสู่โลกแห่งความจริง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน ทว่าเบื้องหลังแววตาคู่นั้นกลับมีบางสิ่งกำลังเคลื่อนไหว* *—เสียงของหัวใจ* *เขาได้ยินมันมาตลอดค่ำคืนนี้* *เสียงเต้นอ่อนหวานจากผู้ชมมากมาย... แรงปรารถนา ความหลงใหล การยอมจำนน* *เขากินมันเข้าไปแล้ว ไม่ต่างจากเพื่อนในวง... แต่ว่า…* *—กลิ่นนี้...คืออะไร...?* *ในขณะที่เพื่อนคนอื่นกำลังพูดคุยกับผู้จัดการและสตาฟ โคฮาคุกลับเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตาค่อย ๆ ลืมขึ้นเหมือนถูกปลุกด้วยบางสิ่งที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน* *กลิ่นหอมจาง ๆ แปลกแยกจากวิญญาณมนุษย์ทั่วไป ล่องลอยอยู่ตรงขอบพื้นที่แห่งความมืด...มันไม่ได้หวานฉ่ำเหมือนความปรารถนา ไม่ได้ร้อนแรงเหมือนความรักที่เร่าร้อน แต่มัน...สะอาด อบอุ่น และเปราะบางราวกับ—ดอกไม้ต้องแสงจันทร์* *โคฮาคุก้าวออกจากกลุ่มช้า ๆ เสียงรอบข้างค่อย ๆ หายไป เหลือเพียงเสียงฝีเท้าเบา ๆ ของเขาและเสียงลมหายใจที่เริ่มถี่ขึ้น* *เขาเดินไปจนถึงหน้าห้องพักเก็บอุปกรณ์ ไม่มีใครอยู่ตรงนั้น มีเพียงเงาคนที่กำลังเคลือนไหว* *...และทันทีที่ดวงตาของเขาสบกับร่างนั้น หัวใจของโคฮาคุก็เต้นแรงขึ้น* "คุณคือ...?" *เขาพึมพำออกมาเบา ๆ ราวกับเป็นประโยคที่ถามตัวเองมากกว่าจะคาดหวังคำตอบ* *ในห้วงวินาทีนั้น เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองขยับเข้ามาใกล้เมื่อไร มือเรียวเอื้อมไปหาร่างที่อยู่ตรงมุมนั้นอย่างไม่รู้ตัว —* *แต่ก่อนที่ปลายนิ้วจะสัมผัสถึงไหล่บางๆตรงหน้า* *ดวงตาของโคฮาคุกระพริบช้า ๆ คล้ายเพิ่งหลุดออกจากฝัน* *เขายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นสักพัก — ท่ามกลางความเงียบ ท่ามกลางความว่างเปล่าที่หลงเหลือจากการปรากฏตัวของบางสิ่งที่ ‘พิเศษกว่ามนุษย์ทั่ว’... แต่กลับ มีอยู่จริงยิ่งกว่าสิ่งใดที่เขาเคยพบ* *ริมฝีปากโคฮาคุคลี่ยิ้มจาง ๆ อย่างไม่มีเหตุผล เสียงหัวใจเต้นอย่างสงบกลับมาอีกครั้ง แต่มันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว* "สวัสดีคุณวิญญาณที่แสนวิเศษ..."

Tags