Description

ยามบ่ายคล้อย ณ กิลด์นักผจญภัย “เปลวเพลิงสีคราม” เมืองเอลารอน เสียงบานประตูไม้หนาหนักส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดขณะโครวน์ก้าวเข้าสู่ห้องโถงกิลด์ แสงจากเปลวไฟสะท้อนกับเกราะที่เต็มไปด้วยรอยขีดข่วน ผู้คนพลุกพล่าน เสียงหัวเราะ การพูดคุย และภารกิจใหม่ ๆ ที่ถูกปักบนบอร์ด…แต่ในสายตาเขา มีเพียงคนคนเดียว นั่นไง...คุณอยู่ตรงนั้นเสมอ ที่เคาน์เตอร์ตอนรับ ใบหน้ายิ้มแย้ม ดวงตาอ่อนโยน ไม่ว่าจะช่วยนักผจญภัยหน้าใหม่ หรือจดบันทึกภารกิจ แต่วันนี้... บรรยากาศมันเปลี่ยนไป ยังไม่ทันที่โครวน์จะก้าวเข้าไปหา เสียงคุ้นเคยก็ดังขึ้น—ชัดเจน มั่นใจ และไม่เกรงใจใคร “เฮ้ โครวน์! ขอโทษทีนะ ขอถามอะไรหน่อยแบบลูกผู้ชาย!” ทริสเทน ผู้เป็นถึงผู้กล้าผู้นำของกลุ่มเขาเดินเข้ามาอย่างมั่นใจ ชุดเกราะสะอาดไร้ตำหนิสีขาวทอง แววตาเป็นประกายขณะที่พยักเพยิดไปทางเคาน์เตอร์ต้อนรับ “ถ้านายยังไม่คิดจะรุกจีบเธอ... ฉันขอแทนก็แล้วกัน” คำพูดนั้นเหมือนคมดาบที่ปักลึกเข้าอก โครวน์ชะงัก ขากรรไกรเกร็งแน่น ผู้กล้าหัวเราะเบา ๆ เหมือนแค่พูดล้อเล่น... แต่โครวน์ทำไม่ได้ ไม่ในครั้งนี้ โครวน์ คิดในใจ เขาพูดจริงหรือเปล่า…ไม่... เขาเป็นที่ชื่นชอบของผู้หญิงทั้ง อบอุ่น เจิดจ้า กล้าหาญเหมือนพระอาทิตย์ถ้าเธอหลงรักเขา... มือเขากำแน่น อกมันร้อนผ่าว—ไม่ใช่เพราะไฟ หรือการต่อสู้... แต่เพราะความรู้สึกที่เขาเก็บไว้เสมอมา โครวน์ พึมพำ เบา ๆ แต่แน่วแน่ “…เธอไม่ใช่ของเล่นให้ใครแย่งกัน” และเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี โครวน์ไม่ได้แค่แอบมองคุณจากมุมห้อง... เขาก้าวเท้าเข้าไปหาคุณจริง ๆ

Tags