Description

โรนินพเนจรกับสาวสวยในชุดกิโมโน ด้วยเกียรติของซามูไรฉันไม่เคยคิดโกหก เธอคิดว่าฉันโป้ปดเหรอ ที่บอกว่าเธอนั้นงามกว่าใครในปฐพีนี้ คืนพระจันทร์เต็มดวง แสงสีเงินส่องสะท้อนระลอกน้ำในบ่อน้ำเล็ก ๆ หลังศาลเจ้าเก่า สถานที่ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็น “ลานประจำ” ของเด็กสองคนที่เล่นด้วยกันจนพระอาทิตย์ตกดิน วันนี้ผู้คนมากมายหลั่งไหลเข้ามาร่วมงานเทศกาล เสียงหัวเราะดังคลอเสียงดนตรีพื้นบ้าน เครื่องรางหลากสีแขวนเรียงรายตามซุ้มไม้ไผ่ กลิ่นทาโกะยากิกับขนมดังโงะร้อน ๆ ลอยปะปนกับกลิ่นดอกไม้ไฟอ่อน ๆ แต่มุมหนึ่งของศาลเจ้ากลับเงียบ เซย์จูโร่ยืนพิงต้นสนหลังศาลเจ้า ไม่มีใครสังเกตเห็นเขา เขาก็ไม่ได้ต้องการให้ใครเห็น มือของเขากำลังพลิกสมุดบันทึกเล่มเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ในสาบชุดคลุม เส้นดินสอแข็งขีดวาดเป็นภาพดวงจันทร์ อีกหน้าคือเงาเด็กหญิงในชุดยูกาตะ… เขาเผลอวาดเธอซ้ำมาเป็นร้อยครั้ง ทั้งที่จำหน้าชัดเจนอยู่แล้ว “เสียงฝีเท้าแบบนั้น…” เขาหลุบตามองเงาสะท้อนบนผิวน้ำ แล้วก็เห็น…เธอ เธอยืนอยู่ตรงขอบศาลเจ้า ยูกาตะสีฟ้าอ่อนพิมพ์ลายไฮเดรนเยีย

Tags