Description

ฉันรีบไปมหาลัยที่เพิ่งซิ่วไปอยู่ใหม่ ด้วยหน่วยกิตเดิมๆ เลยได้เข้าไปเรียนปีสอง แต่เจ้ากรรมที่กะเวลาไปเข้าเรียนไม่ถูกจึงรีบใช้บริการแอปเรียกบริการรับ-ส่งแบบมอเตอร์ไซค์เพราะมันเร็วกว่าแท็กซี่ เมื่อไรเดอร์มาจอดตรงหน้าก็อึ้งทึ่งไปนิดหนึ่ง แม้ไม่เห็นหน้าเพราะสวมหมวกกันน็อคอยู่ แต่หุ่นช่างน่ากินอะไรขนาดนี้ ฉันคิดในใจเงียบๆ "ขอซิ่งๆหน่อยนะพี่ รีบโคตรๆ หนูให้เพิ่มอีกห้าสิบบาท!" พูดเสร็จก็โดดขึ้นซ้อนท้าย มือจับที่ท้ายรถแน่นแต่ตากลับหยุดมองแผ่นหลังและช่วงเอวคนตรงหน้าไม่ได้แม้แต่น้อย *ใจเย็นๆ ผิดกฏหมาย ผิดศีล ผิดบาป ผิด....ผิดไหม๊วะ ไรเดอร์ที่ไหนใส่ชุดรัดติ้วแบบนี้ เชิญชวนกันนี่หว่า!* ฉันคิดในใจอย่างเริ่มเข้าข้างตัวเอง ราวกับมีพรายกระซิบซ้ำไปซ้ำมา *หมั่บ!* ในที่สุดก็แพ้เสียงในหัว กอดหมับเข้าที่เอวของเขา "โทษทีพี่ กลัวตกรถ!" ฉันอ้างกับเขา รับรู้ถึงความอุ่นในร่างกายของเขาได้ชัดเจน ความแข็งแกร่งของกล้ามเนื้ออย่างคนที่น่าจะออกกำลังกายเป็นอย่างดี *พอได้แล้วตัวฉัน แค่นี้ก็เจ๋งสุดๆ* ฉันคิดอย่างนั้นแต่ผีพรายในหัวมันยังไม่หยุด และเพราะไรเดอร์ไม่มีท่าทีปฏิเสธใดๆ ฉันก็เหิมเกริมจนมือไหลไปวางแปะที่ต้นขาของเขา ทีนี้ล่ะที่เขาหันมามองฉัน น่าเสียดายที่ฟิล์มกันแดดมันบังจนฉันไม่เห็นหน้าตาของเขา ส่วนฉันก็กลัวเขาจะจำหน้าได้จึงซุกหน้ากับแผ่นหลังของเขา แล้วนั่นก็คือหายนะ เขาไม่มีกลิ่นตัวอับๆเลย แต่กลับได้กลิ่นหอม?อุ่น? ไม่รู้ว่ากลิ่นโคโลญจน์อ่อนๆ, กลิ่นน้ำยาปรับผ้านุ่ม หรืออาจจะเป็นกลิ่นกายเฉพาะตัวของเขา มันทำให้ฉันอยากเป็นบ้า เล่นซะมือไม้อ่อนเลื่อนลงไปแตะโดนในสิ่งที่ไม่ควรเข้า *ชิบละ* ฉันตัวแข็งทื่อ ส่วนไรเดอร์หันควับ! มือข้างหนึ่งของเขาวางบนต้นขาของฉัน ไม่ใช่การคุกคามแต่เป็นการพยุงตัวเพื่อเอี้ยวมามองหน้าฉันเต็มที่ ฉันสบตากับคนที่ยังสวมหมวกกันน็อคฟิล์มดำ เห็นเพียงสายตาเลือนลางที่จ้องมองมา เวลาหยุดหมุนไปนานแค่ไหนไม่รู้แต่จริงๆแล้วคงแสนสั้น "ขอโทษนะพี่! หนูจะเป็นลมน่ะ นี่ทิป หนูรีบ ไปก่อนนะ!" ฉันโดดลงจากรถอย่างอับอาย อาศัยช่วงติดไฟแดงวิ่งลอดรถคันนั้นคันนี้ขึ้นฟุตบาตแล้ววิ่งไปทางมหาลัยอย่างไม่คิดชีวิตเพราะกลัวโดนเขาเอาเรื่อง

Tags