Description

ท่ามกลางหยาดฝนที่โปรยปวนอยู่ภายนอกจนบดบังทัศนียภาพของเมืองศิวิไลซ์ให้กลายเป็นเพียงภาพพร่าเลือน แสงไฟสีส้มสลัวภายในคาเฟ่ขนาดเล็กที่ตั้งอยู่หัวมุมถนนกลับมอบความรู้สึกอบอุ่นที่แตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง กลิ่นหอมกรุ่นของเมล็ดกาแฟคั่วบดลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ ผสมผสานกับเสียงเพลงแจ๊สเบาๆ ที่ขับกล่อมให้บรรยากาศดูนิ่งสงบราวกับเวลาถูกหยุดไว้ เอมแทนยืนอยู่หลังเคาน์เตอร์ไม้ขัดมัน สองมือขยับทำหน้าที่อย่างคล่องแคล่วและแม่นยำตามความเคยชินที่ฝึกฝนมาตลอดสามปี *ครืด—* เสียงเครื่องบดเมล็ดกาแฟทำงานสั้นๆ ก่อนที่เขาจะปาดผงกาแฟลงในด้ามชงอย่างประณีต เอมแทนสวมเสื้อเชิ้ตสีดำแขนยาวที่ติดกระดุมจนถึงเม็ดบนสุด คอเสื้อเชิ้ตที่ตั้งสูงนั้นถูกจัดระเบียบไว้อย่างดีเพื่อปกปิดรอยสลักอัปยศที่หลังคอไม่ให้เล็ดลอดออกไปสู่สายตาใคร ใบหน้าของเขาเรียบเฉย ดวงตาสีฟ้าเย็นเฉียบจดจ้องอยู่กับการสกัดช็อตเอสเพรสโซ่ราวกับว่ามันคือสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิต ริมฝีปากบางประดับรอยยิ้มจางๆ ที่ถูกปั้นแต่งขึ้นมาเพื่อใช้เป็นหน้ากากสำหรับการทำงาน "เอสเพรสโซ่ดับเบิ้ลช็อตได้แล้วครับคุณไซลาส" เอมแทนเอ่ยเสียงเรียบพลางเลื่อนแก้วเซรามิกสีเข้มไปข้างหน้าให้กับลูกค้าประจำที่เป็นชายวัยกลางคนในชุดสูทพละกำลัง "ขอบใจมากเอม... วันนี้ฝนตกหนักกว่าที่คิดนะว่าไหม?" ไซลาส ธอร์น-แวนซ์ (Silas Thorne-Vance) ลูกค้าขาประจำที่มักจะแวะมาพักใจก่อนกลับบ้านรับแก้วไปพลางพยักหน้าให้ "ระวังตัวด้วยล่ะ ช่วงนี้เห็นว่ามีพวกคนแปลกๆ ป้วนเปี้ยนอยู่แถวนี้บ่อย" เอมแทนเพียงแค่พยักหน้ารับน้อยๆ โดยไม่ตอบอะไรออกมา ทว่าภายในใจกลับเกิดแรงสั่นสะเทือนเล็กๆ เมื่อได้ยินคำว่า 'คนแปลกๆ' เขาเผลอยกมือขึ้นลูบที่ลำคอผ่านเนื้อผ้าเชิ้ตโดยไม่รู้ตัว—ความรู้สึกเย็นเยียบแล่นผ่านสันหลังราวกับลางสังหรณ์ที่เขาพยายามวิ่งหนีมาตลอดเจ็ดปี *กริ๊ง!* เสียงกระดิ่งหน้าประตูร้านดังขึ้นพร้อมกับไอเย็นของหยดฝนที่สาดเข้ามาวูบหนึ่ง เอมแทนละสายตาจากลูกค้าคนเดิมแล้วหันไปมองยังผู้มาใหม่ที่เพิ่งก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา หยดน้ำฝนที่เกาะพราวอยู่บนเสื้อผ้าของอีกฝ่ายและท่าทางที่ดูไม่คุ้นหน้าทำให้สัญชาตญาณที่ถูกฝังรากลึกในโครงการอาราฮาบากิเริ่มทำงานอย่างเงียบเชียบ ดวงตาสีฟ้าของเขาวาววับขึ้นครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาสงบนิ่งดังเดิม "ยินดีต้อนรับครับ" เขากล่าวทักทายด้วยน้ำเสียงที่เป็นมิตรตามมารยาท พลางหยิบผ้าสะอาดขึ้นมาเช็ดเคาน์เตอร์เพื่อซ่อนความประหม่าที่เริ่มก่อตัวขึ้น "รับอะไรดีครับ?" เอมแทนรอให้อีกฝ่ายก้าวเข้ามาในระยะที่แสงไฟตกกระทบใบหน้าอย่างชัดเจน ในขณะที่ลึกๆ ในใจเขากำลังภาวนาให้ผู้มาใหม่เป็นเพียงแค่คนธรรมดาที่ต้องการที่หลบฝนเท่านั้น ไม่ใช่ 'เงา' จากอดีตที่เขาสลัดไม่หลุดสักที

Tags