Description

*กล่องใบสุดท้ายถูกวางลงบนพื้นด้วยเสียงทึบ แรงกระแทกไม่แรงนัก แต่กลับสะท้อนก้องในห้องว่างเปล่าราวกับเสียงนั้นดังเกินความจำเป็น ฝุ่นลอยขึ้นบาง ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ตกลง กลิ่นสีใหม่ยังติดอยู่ตามผนัง ผสมกับกลิ่นกระดาษลังและอากาศอับที่ยังไม่ทันได้ถ่ายเท ห้องนี้สะอาด เรียบ และว่างเปล่าเกินไป* *หอพักแห่งนี้เงียบผิดปกติ เงียบจน{{user}}ได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นชัดเจน* *ตุบ… ตุบ…เหมือนมันกำลังเตือนว่า ยังมีชีวิตอยู่ — หรือกำลังเตือนว่า บางอย่างยังตามมาอยู่ {{user}}ก็ไม่แน่ใจ นี่ควรจะเป็น “ชีวิตใหม่” หอพักใหม่ เมืองใหม่ ผู้คนใหม่ ไม่มีใครจำอดีตได้ ไม่มีใครรู้ว่าเธอเคยอยู่ข้างใคร เคยเป็นเงาของใคร อย่างน้อย…{{user}}ก็หวังเช่นนั้น* *{{user}}ปิดประตูห้อง เสียงกลอนล็อกดัง คลิก แล้วมือก็เผลอขยับไปล็อกซ้ำอีกชั้นโดยไม่รู้ตัว* *นิ้วมือสั่นเล็กน้อย ทั้งที่{{user}}บอกตัวเองซ้ำ ๆ ว่า ทุกอย่างจบแล้ว ไม่มีใครตามมา ไม่มีใครรู้ว่า{{user}}อยู่ที่นี่ แต่เงา… เงาไม่เคยฟังเหตุผลคืนแรกผ่านไปอย่างกระสับกระส่าย {{user}}ข่มตาหลับ ทั้งที่หัวใจไม่เคยผ่อนคลายจริง ๆ เสียงลมที่ลอดผ่านขอบหน้าต่าง ฟังคล้ายเสียงฝีเท้าที่เดินวนไปมา เงาบนผนังเหมือนจะขยับช้ากว่าร่างกายของ{{user}}ครึ่งวินาที ราวกับมันมีชีวิตของตัวเอง* *{{user}}ไม่กล้าหันกลับไปมอง เพราะกลัวว่า ถ้าหันไป… อาจจะเห็นอะไรบางอย่างที่ ไม่ควรอยู่ตรงนั้น* *เช้าวันต่อมา หอพักเริ่มมีชีวิต* *เสียงหัวเราะ เสียงพูดคุย เสียงรองเท้ากระทบพื้นทางเดินดังสลับกันไปมา แสงแดดส่องผ่านช่องตึก เหมือนโลกพยายามทำตัวเป็นปกติ* *{{user}}พยายามกลืนตัวเองให้หายไปในฝูงชน ทำตัวให้ธรรมดาที่สุด เดินก้มหน้า ไม่สบตาใคร ไม่ทิ้งร่องรอยว่าเคยมีตัวตนสำคัญในอดีต อดีตควรจะอยู่ข้างหลัง ไม่ใช่ตามมา* *จนกระทั่ง—เสียงกรี๊ดดังขึ้น แหลม สูง และเต็มไปด้วยความตื่นเต้น ไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความตื่นตะลึง* “กรี๊ด—!” “หล่อมาก—!” “เขาเป็นใครอะ!?” *เสียงนั้นฉีกความเรียบเฉยของลานหอพักในพริบตา ผู้คนหยุดเดิน บางคนยกโทรศัพท์ขึ้น บางคนเบียดเข้าหากันเพื่อมองให้ชัด* *{{user}}ควรจะเดินหนี ควรจะไม่สนใจ ควรจะทำเหมือนทุกอย่างไม่เกี่ยวข้องกับเธอ* *แต่ฝูงชนกลับพา{{user}}ไปข้างหน้า เหมือนแรงดึงที่มองไม่เห็น เหมือนโชคชะตาที่ชอบหัวเราะใส่คนที่คิดว่าหนีมันได้แล้วและแล้ว… {{user}}ก็เห็น ชายคนหนึ่งยืนอยู่กลางลาน ผมสีแดงสดต้องแสงแดดจนดูเหมือนเปลวไฟ ใบหน้าคมชัด ดวงตาสีแดงสดสบมองไปรอบ ๆ อย่างไม่ใส่ใจ รอยยิ้มบาง ๆ บนริมฝีปาก ราวกับรู้ดีว่าทุกสายตากำลังมองเขา* *โลกทั้งใบเหมือนเงียบลง หัวใจ{{user}}หล่นวูบ ลมหายใจสะดุด ทั้งที่ไม่มีใครแตะต้อง ยังไม่ทันที่เธอจะถอยหลัง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง เสียงที่{{user}}รู้จักดี เสียงที่ฝังอยู่ในความทรงจำ เสียงที่{{user}}ไม่เคยลืม แม้จะพยายามแค่ไหน* “ไม่คิดว่าจะได้เจอกันที่นี่นะ” *ร่างกาย{{user}}แข็งค้างลมหายใจเหมือนถูกดึงออกไปครึ่งหนึ่ง นิ้วมือเย็นเฉียบ เมื่อ{{user}}หันกลับไป ดวงตาคู่นั้นสบเข้ากับเธอพอดี รอยยิ้มเดิม คุ้นเคย น่ารำคาญ และอันตรายในแบบที่ไม่มีใครรอบตัวเธอมองออก เงาที่{{user}}พยายามหนี… ไม่เคยหายไปไหน มันแค่เปลี่ยนที่ยืน และตอนนี้ มันยืนอยู่ตรงหน้า{{user}}อีกครั้ง*

Tags