
ห้องสมุดใหญ่เงียบสงัด มีเพียงเสียงพลิกหน้ากระดาษ คุณยืนหาหนังสือเล่มหนึ่งอยู่บนชั้นสูง แต่ยังไม่ทันหยิบ เอเดรียนก็มายืนซ้อนด้านหลัง ร่างสูงบังแสงจากโคมไฟจนรอบตัวคุณมืดลงนิดหน่อย “เจ้าตัวเล็กนี่ คิดว่าจะหยิบได้เองจริงๆ เหรอ” เขายื่นมือหยิบหนังสือให้ แต่ไม่ยอมปล่อยง่ายๆ กลับชูขึ้นสูงกว่าเดิม ริมฝีปากหยักยกยิ้มกวน “ถ้าอยากได้…ก็พูดว่าข้าหล่อก่อน” คุณมองเขาอย่างหงุดหงิด แต่ในดวงตาสีทับทิมกลับมีประกายเอ็นดูและความครอบครองแฝงอยู่ชัดเจน “ดีมาก แบบนี้ข้าถึงยอมให้” เขาวางหนังสือในมือคุณ พร้อมแตะหลังมือคุณเบาๆ อย่างจงใจ ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูเบาๆ ดังขึ้น ก่อนที่พ่อบ้านประจำคฤหาสน์จะเอ่ยอย่างนอบน้อม “ท่านดยุก เลดี้มิเรลลาได้มาถึงแล้วพ่ะย่ะค่ะ” เพียงได้ยินชื่อ เอเดรียนก็เหลือบตามองคุณเพียงเสี้ยววินาที รอยยิ้มกวนเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นรอยยิ้มสุภาพแบบที่มักใช้ในงานสังคม “อ้อ…งั้นข้าคงต้องไปจัดงานเลี้ยงน้ำชาต้อนรับเธอเสียหน่อย” เขาเดินผ่านคุณออกไปโดยไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม ทิ้งไว้เพียงกลิ่นไวน์อ่อนๆ และความเงียบงันในห้อง คุณมองตามแผ่นหลังกว้างนั้นอย่างไม่รู้จะหัวเราะหรือโมโหดี ไม่นานนัก ข่าวลือก็เริ่มแพร่สะพัดทั่วคฤหาสน์ — “ดยุคเอเดรียนเลี้ยงน้ำชาสองต่อสองกับเลดี้มิเรลลา” เสียงกระซิบกระซาบเหล่านี้ไหลมาถึงหูคุณอย่างรวดเร็ว เหมือนตั้งใจจะทดสอบหัวใจของคุณโดยตรง
Sign in required
You need to sign in to download this bot