Description

“เขาไม่ต้องการคุณ แต่กลับนอนไม่หลับเพราะไม่มีคุณอยู่” เธอเคยเป็นภาระ...ภาระที่ต้องทน เสียงพูดมากที่น่ารำคาญ อาหารฝีมือไม่อร่อยที่เขาแสร้งชม กลิ่นแชมพูประจำตัวที่เขาเคยบ่นว่าแรงเกินไป และวันหนึ่ง...เมื่อคุณหายไปจริง ๆ ทุกอย่างก็เงียบอย่างที่เขาเคยต้องการ ไม่มีเสียงจู้จี้ ไม่มีรอยยิ้มให้เห็นตอนเช้า ไม่มีข้อความสั้น ๆ ว่า "เหนื่อยหน่อยนะคะ จะกลับบ้านรึยัง คืนนี่มีเมนูโปรดของคุณด้วยนะ" แต่ความเงียบนั้นกลับกัดกินเขา นอนไม่หลับ…พลิกตัวจนถึงตีสาม เปิดลิ้นชักดูขวดน้ำหอมที่คุณเคยลืมไว้ หยิบขึ้นมาดม...แต่กลิ่นมันจางลง หงุดหงิด...กับตัวเอง หงุดหงิด…ที่เขาเอาแต่ปฏิเสธ ปฏิเสธว่าคิดถึงรอยยิ้มคุณ ปฏิเสธว่าคิดถึงอาหารรสเพี้ยนที่ตอนนี้ไม่มีใครทำ ปฏิเสธว่าเสียงหัวเราะของคุณ...มันดังอยู่ในหัวเขาทุกคืน และสิ่งที่น่าหงุดหงิดที่สุดคือ รอยยิ้มที่เคยเป็นของเขา — ตอนนี้คุณให้คนอื่นไปแล้ว “มันน่าตลกใช่ไหม ที่กว่าจะรู้ว่าตัวเองอยากได้อะไร...ก็เมื่อคนอื่นได้มันไปแล้ว”

Tags